Η αρχή του τέλους για το Facebook

Κάποιοι ίσως απορήσουν πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για κάτι τέτοιο τη στιγμή που το facebook κοντεύει να γίνει για πολλούς
συνώνυμο της λέξης διαδίκτυο; Όταν κερδίζει όλο και πιο πολύ έδαφος έναντι ιστοσελίδων και υπηρεσιών όπως αυτές του Google;

Οι αλλαγές στους όρους χρήσης που εφάρμοσε τον Δεκέμβριο είναι σημάδι κακών για το facebook.
Με αυτές τις μετατροπές πολλές πληροφορίες στο προφίλ του χρήστη δεν είναι πια κρυφές και 400 εκατομμύρια εγγεγραμμένων χρηστών είναι έκθετοι.
Ήδη από τον Δεκέμβριο στις ΗΠΑ, το Κέντρο Πληροφορίας Ηλεκτρονικών Προσωπικών Δεδομένων, είχε καταθέσει αγωγή κατά του Facebook στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου (FTC) της χώρας.
Στον Καναδά επίσης, η εταιρεία έχει υποχρεωθεί να εφαρμόσει αλλαγές στις πολιτικές σε ότι αφορά στα προσωπικά δεδομένα.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιδρώντας τονίζει ότι οι χρήστες θα πρέπει να έχουν δυνατότητα αποκλειστικής επιλογής του κατά πόσο οι πληροφορίες που δημοσιεύουν θα εμφανίζονται σε μηχανές αναζήτησης.
Υπερασπίζεται το δικαίωμα στην ανωνυμία των χρηστών, πράγμα που σιγά σιγά το Facebook φαίνεται να καταργεί.
Πρόθεση της Κομισσιόν είναι να υπερασπιστεί τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών της.

Παρακολουθώντας την συνέντευξη του αφεντικού της εταιρίας
και βλέποντας την πορεία που ακολουθεί από τότε που ξεκίνησε μέχρι σήμερα, έχω την αίσθηση ότι οι “Χρυσές Εποχές” έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Ή τουλάχιστον τελειώνουν.
Για να μήν πλατιάζουμε δίνει στην συνέντευξη δίνει απαντήσεις “του κώλου” σε κρίσιμες ερωτήσεις.

Η ουσία είναι ότι θέλει να βγάλει χρήμα πουλώντας data.
Τα οποία είναι τα προσωπικά δεδομένα όλων των χρηστών του για ένα σωρό ευφάνταστες χρήσεις, με την διαφημιστική χρήση να είναι το νούμερο ένα στις προτεραιότητές του.
Θυμίζει λίγο Microsoft, η συμπεριφορά του facebook. Προσπαθεί να διατηρήσει την αυτοκρατορία του (ή μήπως να την εκμεταλλευτεί όσο υπάρχει ακόμα;).
Αυτά τα λέω όχι εκτιμώντας κάποιους οικονομικούς δείκτες ή marketing.

Αυτό που κοιτάζω είναι η φιλικότητα και ο σεβασμός του χρήστη. Τα δικαιώματά του και η ακρόαση των αιτημάτων του. Ακούγοντας τον να λέει αυτά τα λόγια θεωρώ ότι αργά ή γρήγορα οι “πελάτες” θα πάνε αλλού. Κάποιοι θα μείνουν, αυτοί που ήρθαν καθυστερημένα, ίσως.

Όταν έκαναν την εμφάνισή τους άλλες υπηρεσίες όπως το “Web 2.0 Suicide Machine” για όσους ήθελαν να σβήσουν τα δεδομένα των λογαριασμών τους από σελίδες κοινωνικής δικτύωσης
η facebook τους πήγε στα δικαστήρια και κατάφερε να τους “μπλοκάρει”.
Έτσι κατάντησε να γίνει το facebook η απόλυτη Προδοσία. Μια Παγίδα από την οποία δεν μπορείς να βγείς.
Ό,τι έχεις “ανεβάσει” δικό σου , δεν σου ανήκει πια. Ανήκει στο Facebook.
Και σαν να μην έφτανε αυτό ο Mark Zuckerberg μας δουλεύει κιόλας.
Υποστηρίζει ότι δήθεν όποιος ζητάει ιδιωτικότητα είναι “παλιομοδίτης”
και ότι είναι υπέρ του να βγαίνουν δημοσίως εξ ορισμού όλα τα στοιχεία όλων(!!)

Σε μια τόσο ανταγωνιστική αρένα διαρκών αλλαγών, όπως αυτή του διαδικτύου, πολλοί επίδοξοι μνηστήρες θα υπάρξουν για να φάνε από την λεγόμενη “πίτα”.
Ήδη το κοινό, που περιμένει ανυπόμονα έχει βρεί τους αντικαταστάτες
του facebook.
“Diaspora” λέγεται η νέα πρότασή τους.
Με μιά απλή ιδέα που θυμίζει p2p λογισμικό
ανταλλαγής αρχείων εμφανίζονται με ένα(υπό κατασκευή) προϊόν,
που υπόσχεται περισσότερη ιδιωτικότητα, και μεγαλύτερο έλεγχο στην διαχείριση των προσωπικών δεδομένων από τους ίδιους τους χρήστες.

Αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα από πιο ψηλά και σε βάθος
χρόνου, το facebook επιτέλεσε έναν ιστορικό ρόλο στην πορεία
του διαδικτύου και κλείνει τον κύκλο του. Άν αυτό θα γίνει με απότομο και βίαιο τρόπο, ή αν γίνει αργά, λίγη σημασία έχει.