Tag Archives: δημοσιογραφική δεοντολογία

Υπέρ της Κάνναβης | Αλλού κι Εδώ | Παντού

Κι ενώ στον πλανήτη συνεχίζονται οι εκδηλώσεις – περί μιας αλλαγής αντιμετώπισης πολιτικής του θέματος της κάνναβης, με χαρά βλέπουμε στον κατάλογο των χωρών που συμμετέχουν  να συμμετέχει και η μικρή μας χώρα.

Φυσικά και αποτελεί μιά πολύ ενθαρρυντική κίνηση.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε την υποκρισία που υπάρχει διάχυτη στο νησί για πολλά θέματα αλλά και για το συγκεκριμένο ζήτημα. Ο στιγματισμός από τα κοράκια των αγράμματων -ως επί το πλείστον- δημοσιογράφων  είναι άμεσος, αφού δεν διστάζουν να συκοφαντούν πρόσωπα,
προκειμένου να βγάλουν ένα «θεματάκι» που πάντα «πουλάει» στα κανάλια,
ουρλιάζοντας ηθικές αρλούμπες, περί κινδύνου των παιδιών μας. Αντιγράφοντας ανακοινώσεις που εκδίδει η Αστυνομία, μένουν μετεξεταστέοι στην έρευνα, στην κριτική, στην έκφραση μιάς λογικής άποψης.

Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς στον τόπο αυτό ακόμα. Κάθε αρχή και δύσκολη.
Ο κύκλος της απομυθοποίησης έχει ήδη ανοίξει και όσο κι άν οι πολιτικά «Προοδευτικές/Κομματικές» δυνάμεις δεν τολμούν να λάβουν θέση υπεύθυνη πέρα από μια επανάληψη κασσέτας κοινοτυπιών,  η αλήθεια θα βγαίνει στην επιφάνεια μέσα  από μικρούς κύκλους και παρέες που θα ανοίγουν αργά και θα αγκαλιάζουν τους συμμετέχοντες μέχρι η φωνή να δυναμώσει αρκετά. Μπράβο σε όσους κάνουν την αρχή για όλους.

Όταν οι πραγματικά ενδιαφερόμενοι για το ζήτημα αποφασίσουν να συμμετέχουν και να εκτεθούν αρθρώνοντας την άποψή τους χωρίς φόβο, θα εκπλαγούν με το ότι δεν είναι μια μικρή μειοψηφία, αλλά μια αξιοσέβαστη κοινότητα.
Που δικαιούται να διεκδικήσει μια πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση.

το Νόμιμο, το ηθικό, και η αναγκαιότητα της «Διάκρισης Εξουσιών»

Με αφορμή κάποιο σχόλιο στο προηγούμενο άρθρο μου πρέπει να διευκρινήσω κάποια πράγματα.
Καταρχάς να πώ ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό να λύσω με οποιονδήποτε τον οποίο αναφέρω στα κείμενά μου.
Τα προβλήματα και οι καταστάσεις όμως συχνά
προσωποποιούνται και πρέπει να αναφέρω ονόματα ώς παραδείγματα.

Το θέμα μας είναι άλλο όμως..Ας χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα:
Άν κάποιος υδραυλικός αποφασίσει ότι θέλει έχει άλλο επάγγελμα πχ ηλεκτρολόγος κανείς δεν έχει το δικαίωμα να του πεί τίποτα.
Επειδή η εργασία του αφορά αυτόν και λίγους ακόμα.

Άν όμως ένας Πολιτικός ή ένας Δικαστής τη μια μέρα αποφασίζει για δημόσια θέματα που αφορούν όλους μας,
κάνοντας χρήση την Εξουσία που του δίνει η θέση του λειτουργήματός του, και την άλλη μέρα παραιτείται και
αναλαμβάνει καθήκοντα σε μια εταιρία που έχει πάρε δώσε με το Κράτος και το Δημόσιο Χρήμα, τότε είναι κάτι άλλο.

Το άν είναι κάτι Νόμιμο ή Ηθικό ή απλά Νομιμοφανές και πολιτικά «μή πρέπον» θέλει πολύ συζήτηση.
.
Εδώ πριν κάποια χρόνια Ανώτατος Υπουργός λίγο πρίν νομοθετήσει για καίρια ζητήματα, παραιτήθηκε για να προσληφθεί από αυτόν που είχε το πιο άμεσο συμφέρον να μην ψηφιστεί ο Νόμος.

Ο Τύπος λέγεται ότι είναι η Τέταρτη Εξουσία.
Σωστά επίσης λέγεται ότι στις μέρες μας πλέον είναι πολύ πιο ισχυρή από μερικές από τις άλλες τρείς.
Ως διαχειριστές εξουσίας λοιπόν οι δημοσιογράφοι οφείλουν, τουλάχιστον μέσω δεοντολογίας,
να ασκούν το επάγγελμα – λειτούργημά τους ασκώντας κριτική σε αυτούς που ασκούν τις άλλες Εξουσίες και βοηθώντας
έτσι στην λειτουργία της δημοκρατίας.

Ξέρω ακούγονται θεωρητικά αυτά, αν όμως αυτοί οι απλοί διαχωρισμοί ρόλων πάψουν να υπάρχουν, τότε η διάκριση των εξουσιών που θεσπίζουν τα Συντάγματα όλων των Κρατών γίνονται λέξεις άνευ περιεχομένου.

Έτσι στο παραπάνω παράδειγμα μπορεί εγώ να είμαι Νομοθέτης και να εξυπηρετώ και Οικονομικά συμφέροντα.
Παράλληλα ή σε σειρά. Να δουλεύω σε Φαρμακοβιομηχανία ας πούμε υψηλά ιστάμενος, μετά να γίνομαι Υπουργός Υγείας και μετά πάλι Διευθυντής σε Φαρμακοβιομηχανία. Ακόμα κι άν ποτέ δεν κατηγορηθώ για κάτι παράνομο,
υπάρχει ένα πρόβλημα αξιοπιστίας, κι αυτό γιατί μπορεί εύλογα κάποιος να αναρωτηθεί:
Καλά αυτός πριν πάρει μια καινούργια θέση εργασίας κάνει format στο σκληρό δίσκο, και τα σβήνει όλα, φίλους, συνεργάτες, συμφέροντα, όλα?
Η ζωή πάντως δείχνει πως δεν λειτουργεί έτσι.
Μια ματιά στη Ελληνική πραγματικότητα, μπορεί να γίνει το τέλειο σεμινάριο για το πως λειτουργεί η διαπλοκή

» Το Δειλό BBC » – ένα γενναίο άρθρο.

Κατά τη διάρκεια των επιδρομών του Ισραήλ στα Παλαιστινιακά εδάφη,
πέραν της φρίκης των γεγονότων, ήταν αηδιαστική πραγματικά και η στάση του BBC.

Κρατώντας δήθεν μια ουδέτερη στάση, κατέληξε να δικαιολογεί και να αναμεταδίδει την προπαγάνδα του Ισραήλ. Υποκρισία δίχως όρια, που βούλωσε τα στόματα όσων θεωρούσαν το BBC ένα αξιόπιστο μέσο ενημέρωσης.

Πρίν λιγες μέρες ο independent δημοσίευσε ένα άρθρο του Robert Frisk.

Επαναλαμβάνει και ξεμπροστιάζει την υποκρισία του δημοφιλούς μέσου ενημέρωσης.

Προφανώς το άρθρο πιστεύω ότι πρέπει να το δούμε μέσα στο πλαίσιο ανταγωνισμού των μεγάλων ειδησεογραφικών οργανισμών. Παρόλα αυτά, είναι πολύ εύστοχα όσα λέει και πιστεύω ότι η ξεφτίλα του BBC έχει ξεχειλίσει εδώ και καιρό από παντού. Και το χειρότερο είναι η εμμονή τους να θέλουν να μας πείσουν για την αντικειμενικότητά τους. Δυό φορές ψεύτες δηλαδή.

Μια μετάφραση στα ελληνικά του εν λόγω άρθρου μπορείτε να βρείτε εδώ.