Tag Archives: Κύπρος

«Πάρτυ Ναρκωτικών» κι άλλες παπαριές των κυπριακών Media

Διαβάζουμε στον Φιλελεύθερο ότι συνελλήφθησαν 4 πιτσιρικάδες που πήγαιναν σε «Παρτυ Ναρκωτικών»!!
Μαθαίνουμε μάλιστα ότι η σύλληψη δεν έγινε σε τυχαίο έλεγχο, υπήρχαν πληροφορίες!!
Ειλικρινά αναρωτιέμαι καμμιά φορά άν όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι που ηθικολογούν ακατάπαυστα φοράνε ράσα και ζούνε στο μεσαίωνα. Φυσικά χρειάζεται εξυπνάδα και κόπος για να προβείς σε κάποια έρευνα μιλώντας για ένα θέμα, αντί να γράφεις ό,τι παπαριά σου κατέβει.
Το Πάρτυ είναι Πάρτυ,άλλος θα χορέψει κι άλλος θα μεθύσει, αυτό γινεται εδώ και χιλιάδες χρόνια σε παρόμοιες εκδηλώσεις. Έτσι είναι τα Πάρτυ κι όποιος γουστάρει πάει. Δεν είναι υποχρεωτικό να πάς.Το να χαρακτηρίζεις εσύ με βάση κάποιες συλλήψεις μια εκδήλωση ως «πάρτυ ναρκωτικών» θυμίζει δήλωσεις του Βατικανού περί ηθικής παπαρολογίας.
Μήν Πάτε σε Πάρτυ! Είναι Κακό! ΜΠΟΥΥ! Στην Κόλαση θα καταλήξετε!
Και εντάξει, το Βατικανό είναι αυτό που είναι.
Ο δημοσιογράφος τί δουλειά έχει να χαρακτηρίζει
σαν ιεροκύρηκας ένα πάρτυ?

‘Ολα αυτά φυσικά γίνονται με το αζημίωτο και ενώ το καθεστώς απολύτου απαγόρευσης στη χρήση ουσιών αποδεδειγμένα πιο ακίνδυνες απο το αλκοόλ και τον ταμπάκο, αποφέρει τεράστια κέρδη στους εμπόρους,κι όλους όσοι σχετίζονται με το θέμα.
Από την πλευρά της η αστυνομία είτε θα έχει λερωμένα τα χέρια της-βλέπε κέρδος- είτε θα στοχοποιεί μικρά βολικά θύματα. Τα μεγάλα ψάρια είτε έχουν φύγει, είτε είναι συνεργάτες συνέταιροι….Και γιατί έγιναν όλα αυτά? Βρέθηκαν στην κατοχή των συλληφθέντων
εντελώς μικροποσότητες, και οι μικροί θα περάσουν ένα γολγοθά δικαστικό,με συνέπεια τον κοινωνικό τους στιγματισμό-και των οικογενειών τους. Σε μικρές κοινωνίες οι συνέπειες είναι μεγαλύτερες για τον παραβάτη-αμαρτωλό.

Στον αντίποδα αυτής της χαμηλού επιπέδου δημοσιογραφίας σας παραπέμπω σε ένα πρόσφατο άρθρου του Τάσου Κρομμύδα ως παράδειγμα-υπόδειγμα ενημερωτικού άρθρου.

Advertisements

Gay γάμοι στην Κύπρο / Τουριστική Λύση!

Πολλές φορές κάποια χρόνια προβλήματα και εκκρεμότητες βρίσκουν το δρόμο τους, με αναπάντεχες λύσεις.
Όσον αφορά τους γάμους ατόμων του ιδίου φύλου στην Κύπρο έχουμε και παλιότερα αναφερθεί στην έλλειψη Νομοθεσίας και άλλα ευτράπελα που συμβαίνουν όταν ένα θέμα είναι ταμπού για μια μικρή συντηρητική κοινωνία.
Ο κόσμος όμως προχωρά εν αγνοία μας.
Κάποιος λοιπόν στέλνει ένα γράμμα διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Εσωτερικών και διαμαρτύρεται για τα δικαιώματά του.
Απαιτεί ισότητα και εκφράζει τα αυτονόητα ανύπαρκτα δικαιώματά του να γίνουν σεβαστά σε μια Ευρωπαϊκή χώρα, που έχει μεσαιωνικές νοοτροπίες σε πολλά θέματα.
Ο αρμόδιος Γενικός Διευθυντής (Λάζαρος Σαββίδης) είναι από το Νόμο υποχρεωμένος να του απαντήσει, και αρχίζει μια ανακίνηση του ζητήματος. Την καυτή πατάτα κανείς δεν την κρατά φυσικά.
Πολύ πιθανόν το θέμα να χαθεί μέσα στη γραφειοκρατία επιτροπών, αρμοδίων οργάνων και τελικά το αποτέλεσμα να είναι μηδέν.
Είπαμε: το πολιτικό κόστος είναι μεγάλο για μικρόψυχους πολιτικούς, που ούτε ιδέες έχουν, ούτε κότσια, ούτε κρίση.

Ίσως ο πολίτης αυτός να πρέπει να περιμένει κι άλλο, και να συνεχίσει να δίνει τη μάχη του, ίσως παράλληλα καταγγέλοντας και το Κυπριακό Κράτος (συνασπισμένος μαζί και με άλλους πολίτες),
σε Διεθνείς Οργανισμούς μέχρι να βρεί το δίκιο του.

Εκεί λοιπόν που κυριαρχεί αμηχανία και τίποτα δεν κινείται ούτε μπρός ούτε πίσω (πάει άραγε και πιο πίσω;)έρχεται μια καινούργια ιδέα:

Ο συνδυασμός του πληγωμένου Κυπριακού Τουρισμού με το θέμα των γάμων Ομοφυλοφίλων.
Με αφορμή μια πρόταση ενός Τουριστικού γραφείου στην Αγγλία που διοργανώνει gay honeymoons
μαθαίνουμε ότι πολύς κόσμος θα ερχόταν στο νησί να παντρευτεί και να περάσει το μήνα του μέλιτος.
Άν το Νομοθετικό περιβάλλον ήταν θετικό…λέμε ΑΝ.
Ναι! Το ξέρουνε κι οι πέτρες.
Ο Κύπριος τα πράγματα τα σκέφτεται ΠΑΝΤΑ αλλοιθωρίζοντας προς την τσέπη του…
Και για να βγάλει λεφτά πουλάει και την ηθική και όλα.
Αυτή η ιδέα έχει χρήμα από πίσω, οπότε έχει λόγους να το σκεφτεί καλύτερα.
Ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού πρέπει να υπολογίσει τα κέρδη και οι Ξενοδόχοι το ίδιο.
Επειδή ο καθένας παντρεύεται στην χώρα του, εκτός κι άν αυτή του το απαγορεύει. Οπότε μπορεί να πάει στην Κύπρο να παντρευτεί που έχει και πιο πολύ Ήλιο.
Ας μήν ξεχνάμε και την «Οικονομική Κρίση». Ο Κυπριακός Τουρισμός βρίσκεται σε πτώση και οι προοπτικές της ανάκαμψης δυσοίωνες.

Όσο για τις ηθικές πτυχές του θέματος, με ένα ψύχραιμο μάτι θα δούμε
ότι συνήθως αυτοί που έχουν αποφασίσει να παντρευτούν είναι συνήθως ήσυχα άτομα, που χωρίς πολλές εκκεντρικές ακρότητες θέλουν να ζήσουν με απλότητα την εμπειρία του γάμου τους.

Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους,
τόσοι πολιτικοί γάμοι έχουνε γίνει, πολύ πιο ψεύτικοι για να εξυπηρετήσουν άδειες παραμονής, κι άλλα άσχετα συμφέροντα,
οι ομοφυλόφυλοι που παντρεύονται από αγάπη σας πειράξανε ρε κακομοίρηδες;

Η χιουμοριστική διάσταση στο θέμα είναι η εξής:
Νέες ιδέες και νέες διαφημιστικές καμπάνιες θα μπορούσαν να δημιουργηθούν…
«Ελάτε για γάμο και Gay Honeymoon στο νησί μας.
Τα ξενοδοχεία μας σας περιμένουν».
Νησί του Έρωτα, Αφροδίτη, κλπ….

«Ναρκωτικά» / Κυπριακό Παρασκήνιο

Οι πιο πολλές απόψεις των Κυπρίων Πολιτικών για τα Ναρκωτικά είναι άκρως λαϊκίστικες και απαρχαιωμένες. Γνωρίζουν καλά ότι το κοινό στο οποίο απευθύνονται είναι βαθιά συντηρητικό, κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του, σε μια μικρή κοινωνία περίεργων, όπου ή παραμικρή υποψία για μια τέτοια «αμαρτία» στιγματίζει αυτόματα τον αμαρτωλό. Καλύτερα να σου βγεί το μάτι παρά το όνομα.

Ακόμα κι άν υπάρχουν Πολιτικοί που να υποστηρίζουν απόψεις προοδευτικές, δεν τις εκφράζουν ανοικτά, φοβούμενοι το πολιτικό κόστος. Προτιμούν λοιπόν ως επί το πλείστον να μην αναφέρονται στο θέμα, γιατι γνωρίζουν ότι πραγματικά μπορεί να τους κάψει (εκλογικά).

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι Κύπριοι Οικολόγοι που δεν παίρνουν θέση υπέρ μιας ριζικής λύσης του προβλήματος που αφορά την Κοινωνία.
Αποφεύγοντας ξεκάθαρα στο να πάρουν θέση (και υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τους προοδευτικούς Πράσινους στο νησί), περιορίζονται μόνο σε μοδάτες πράσινες καταγγελίες, και σε νερόβραστες εξαγγελίες περί ανάγκης έναρξης του διαλόγου στην κυπριακή κοινωνία για το πρόβλημα των Ναρκωτικών.
Οι απόψεις τους δεν έχουν καμμιά πρωτοτυπία και υιοθετούνται στο εξωτερικό συνήθως από τα Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα.

Έτσι λοιπόν τα νερά μένουν στάσιμα, κι έτσι τα τεράστια χρηματικά ποσά που αφορούν όλους όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με το ζήτημα των ναρκωτικών, είτε από την ασφαλή θέση της Νομιμότητας (δικηγόροι, θεραπευτικές κοινότητες, λειτουργοί, φαρμακοβιομηχανίες, γιατροί), είτε από την κερδοφόρο πλευρά της παρανομίας (εμπόριο,διακίνηση, μεσιτεία) συνεχίζουν τον κύκλο τους απρόσκοπτα.

Μέσα σε όλο αυτό το χαμό ο μόνος τελικά που παραμένει εκτεθειμένος είναι ο χρήστης που αφήνεται στα χέρια μιας παράνομης αγοράς στην αρχή και μιας νόμιμης αγοράς απεξάρτησης έπειτα, που πραγματικά για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι πώς θα στραγγίξουν οικονομικά όποιον μπλέξει μαζί τους. Τα έχουμε επισημάνει και σε άλλο άρθρο

Τα Κυπριακά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ακολουθούν κι αυτά την μέθοδο των Πολιτικών. Κανείς δεν τολμά να μιλήσει,
κανείς δεν τολμά να ερευνήσει, κανείς δεν λέει τί συμβαίνει σε άλλες χώρες. Χέρι χέρι με το αστυνομικό ρεπορτάζ,
με μελοδραματικές περιγραφές περιγράφουν και συκοφαντούν το χρήστη με τον ίδιο τρόπο που κάνει ο Αστυνόμος.

Άν πάει κάποιος στον Αστυνόμο κι αποκαλυψει ότι είναι χρήστης, αυτός θα τον συλλάβει! Και θα τον μεταχειριστεί σαν σκουπίδι. Το ίδιο κάνουν στην ουσία τα ΜΜΕ συκοφαντώντας και προσθέτοντας ανεκδιήγητα ψεύδη δίπλα στο απλό γεγονός μιας σύλληψης – έστω για ένα τσιγάρο. Υπερβολές, ψέματα, τραγική δημοσιογραφικη μικροπρέπεια.
Κατα τα άλλα ο χρήστης είναι «άρρωστος που χρήζει βοηθείας».

Μεσα σε ένα κλίμα λοιπόν τρομοκρατίας η πραγματικότητα ακολουθεί υπόγειες διαδρομές.
Φυσικά το ρίσκο του καθενός στις συναλλαγές με τον υπόκοσμο παραμένει. Κόσμος αρρωσταίνει από υπατίτιδα (με αυξηντικές τάσεις), ταλαιπωρείται με πολλόυς τρόπους και συχνά πεθαίνει.
Οι ουσίες ελεγχονται από τους κερδοσκόπους. Οι τιμές και η ποιότητά τους επίσης.
Η πολιτική του Κράτους εξαντλείται στην καταστολή κυρίως (να βγάλουν και οι Αστυνόμοι κάτι παραπάνω).
Υπάρχουν βέβαια και φορείς που χρηματοδοτούνται από το Κράτος , αλλά ως επί το πλείστον περιορίζονται σε ενημερωτκές
εκστρατείες ενημέρωσης. Τα φυλλάδιά τους γραμμένα από ανθρώπους που αντιμετωπίζουν το πρακτικό πρόβλημα θέμα θεωρητικά ή είναι οργανισμοί που διευθύνονται από ανθρώπους καριερίστες και άσχετους με το θέμα.
Το αποτέλεσμα είναι κείμενα που θυμίζουν σχολική έκθεση, είναι γεμάτα ανακρίβειες, ηθικές κορώνες, κινδυνολογίες, αόριστα συνθήματα υπέρ της Ζωής (λές κι ό άλλος παίρνει ναρκωτικά για να αυτοκτονήσει).
Αναρωτιέται κανείς γιατί δεν έδινε το Κράτος στην Εκκλησία να γράψει πέντε φυλλάδια και να μην ξοδεύονται και οι φορολογούμενοι.
Τρελλό πανηγύρι παίζεται με τις επιχορηγήσεις όλων αυτών των αρμόδιων φορέων και στην Κύπρο και παντού όπου η Νομοθεσία είναι παλαιολιθικής εποχής.
Για τις μεθόδους των Κοινοτήτων δεν θα αναφερθώ στο παρόν άρθρο – γιατί θα έπρεπε να γράψω σεντόνι όλοκληρο.
Το αποτέλεσμα είναι πάντως αρνητικό(γιατί κάθε πολιτική κρίνεται τελικά εκ του αποτελέσματος).
Η Κύπρος σε ό,τι αφορά τα ναρκωτικά και τη χρήση τους, παρουσιάζει τάση συνεχώς αυξητική κι αυτό φαίνεται από τις συλλήψεις.
Φυσικά το φαινόμενο δεν εξαλείφεται με τις συλλήψεις που ούτως ή άλλως αποτελούν ένα απειροελάχιστο ποσοστό του φαινομένου.
Εδώ η Πολιτεία αδυνατεί να ελέγξει τις ουσίες μέσα στις φυλακές που είναι το άκρον άωτον της επιβλεπόμενης ομάδας ανθρώπων, θα καταφέρει να τις ελέγξει έξω στην κοινωνία;
κατ